„Solaris” Tarkowskiego – jaka jest muzyka Ziemi?

Jest to pierwszy film Tarkowskiego, podczas którego rozpoczął współpracę z kompozytorem Eduardem Artiemjewem. Początkowo reżyser chciał by film w ogóle był pozbawiony jakiejkolwiek muzyki, a przestrzeń dźwiękową wypełniały jedynie dźwięki ambientowe. Warstwa audialna w Solaris stanowi przede wszystkim tło, monotonne i statyczne. Jedynie w wybranych scenach wychodzi na bliższy plan.

Muzyka sakralna w fleabag

Wizja Pheobe Waller-Bridge jest zarówno przerysowana, ironiczna, ale też jednocześnie szczera do bólu. Ten ból z kolei chowa za humorem. Podczas pracy nad drugiem sezonem rozwinęła współpracę z siostrą, Isobel Waller-Bridge…

Scena otwierająca Faworytę

Faworyta jest filmem na wskroś autorskim. Osadzona została w konwencji kostiumowej. Warstwa dźwiękowa filmu, by oddać ducha epoki, została oparta głównie na muzyce barokowej. Kompozycje w głównej mierze są komentarzem do warstwy wizualnej, pełnią funkcję ilustrującą, często zaś stanowią kontrapunkt względem narracji. Lanthimos po raz kolejny nie korzysta z pomocy kompozytora, tylko wykorzystuje muzykę oryginalną.

Beethoven u Munka

Do grona najważniejszych przedstawicieli polskiej szkoły filmowej zdecydowanie zaliczyć należy Andrzeja Munka. Poza kinem interesował się muzyką poważną i jazzem. Podobno sam o sobie powiedział kiedyś, ze gdyby nie był filmowcem, to zostałby dyrygentem.

Mechaniczna pomarańcza i Purcell/Carlos

W Mechanicznej pomarańczy Kubrick jako głównego kompozytora wybiera Beethovena (chociaż w ksiązce Burgessa wspomniani są też Bach, Handel czy Mozart). Szczególną rolę w filmie pełni IX symfonia Beethovena. Chciałbym jednak omówić utwór, który możemy usłyszeć w czołówce filmu, funkcjonujący jako muzyka otwarcia.